Do mieszków włosowych uchodzą gruczoły łojowe, przez które wyprowadzają wydzielinę na powierzchnię skóry człowieka. W normalnych warunkach ilość łoju jest taka, aby zaopatrzyć skórę w składniki zapewniające elastyczność i wytrzymałość włosów. Wydzielina ta jest bardzo potrzebna do normalnego funkcjonowania naszej skóry. Problem pojawia się w czasie dojrzewania, kiedy to wraz ze zmianami hormonalnymi - nadmierną stymulacją androgenową - wzmaga się czynność gruczołów łojowych (łojotok) i powstają warunki sprzyjające rozwojowi trądziku. Powiązanie aktywności hormonalnej z powstawaniem trądziku potwierdza fakt pojawiania się problemów skórnych właśnie w czasie dojrzewania, kiedy to zmieniają się proporcje między stężeniami hormonów męskich i żeńskich. Dowodem jest również brak trądziku u osobników wykastrowanych.
Trądzik to bezpośredni efekt zbytniego rogowacenia kanalika wydzielającego gruczołu łojowego. W ten sposób pokłady złuszczonego naskórka ujść mieszków włosowych uniemożliwiają transport łoju na powierzchnię skóry. Powstaje pod czopem nadmiar zgromadzonego łoju, tworząc znakomite środowisko dla rozwoju bakterii. Najczęściej są to tlenowe ziarenkowce i beztlenowe bakterie z grupy Propionibacetrium acnes, funkcjonujące w głębszych warstwach. Są to naturalne składniki mikroflory naszej skóry, ale w tej sytuacji namnarzają się w zbyt dużym zakresie, doprowadzając do procesu zapalnego - jej efektem jest obrzęk, zaczerwienienie i ból.